Current Record: รัชดา ธิยะใจ

รัชดา ธิยะใจ

คำรื่นหูประเภทนี้มีรูปแบบการใช้คำที่อ้อมค้อม ทำให้จำนวนพยางค์มีมากกว่าคำเดิมกลวิธีในการสร้างคำรื่นหูมี 6 วิธี ได้แก่ การเลือกใช้คำที่มีความหมายเป็นกลาง หรือคำที่มีความหมายดี การเลือกใช้คำที่มีความหมายแฝงแสดงความสุภาพ การเลือกใช้คำที่มีความชัดเจนน้อยกว่าคำเดิม การเลือกใช้คำแสดงความหมายปฏิเสธร่วมกับที่มีความหมายตรงกันข้ามกับคำเดิม การเลือกคำที่มีความหมายแฝงไปในทางที่ให้ความสำคัญและยกย่อง และการใช้คำที่ไม่แสดงการกล่าวโทษ ในด้านความหมายแฝง พบว่า คำรื่นหูประเภทนี้มีอรรถลักษณ์เด่นที่แสดงความหมายแฝง อยู่ 7 ประการ คือ อรรถลักษณ์แสดงความสุภาพ อรรถลักษณ์แสดงความหมายดี อรรถลักษณ์แสดงความสำคัญ อรรถลักษณ์แสดงการยกย่อง อรรถลักษณ์ที่ระบุลักษณะงานหรือธุรกิจ อรรถลักษณ์ที่บอกสภาพหรือการกระทำของคน และอรรถลักษณ์แสดงความชัดเจน คำรื่นหูสะท้อนค่านิยม 3 ประการ คือ ความสุภาพ การให้ความสำคัญแก่บุคคล และการยกย่องบุคคล ค่านิยมทั้งสามประการนี้ สอดคล้องกับค่านิยมหลักของสังคมไทย ในเรื่องการเคารพผู้อาวุโส การนับถือบุคคล และความเสมอภาค

Click to minimize this section Details

ลำดับที่ 5872
ชื่อผลงานวิจัย คำรื่นหูในภาษาไทย : การวิเคราะห์ค่านิยม
หัวข้อ(Eng) Euphemism in Thai : An Analysis of Social Value
คำสำคัญ(keyword) คำรื่นหู, ปี2536
ชื่อผู้วิจัย รัชดา ธิยะใจ
ชื่อผู้วิจัย(Eng) Ratchada Thiyajai
ตำแหน่ง อาจารย์ 1 ระดับ 6
การศึกษา ศษ.ม. ภาษาไทย (สายภาษา)
สถานศึกษา คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ช่วงระยะเวลาที่ทำวิจัย(duration) พ.ศ. 2536
ประเภท วิทยานิพนธ์ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
สถานที่จัดเก็บผลงาน หอสมุดคุณหญิงหลง อรรถกระวีสุนทร
ประวัติความเป็นมา(history) ในภาษาไทยนั้นการเลือกให้เหมาะสมตามระเบียบของสังคมและวัฒนธรรมมีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการเลือกใช้คำให้ถูกต้องตามความหมาย ผู้วิจัยจึงได้สังเกตเห็นกลุ่มคำหนึ่งในภาษาไทย ซึ่งจัดได้ว่าเป็นคำรื่นหู ใช้พูดหรือใช้เขียนแทนคำที่มีความหมายไม่สู้ดีหรือไม่น่าฟัง และจากการศึกษาเอกสารเพิ่มเติม พบว่า ได้มีผู้ศึกษาเรื่องคำรื่นหูไว้บ้างแล้วแต่เป็นการศึกษาคำรื่นหูในคำต้องห้ามทุกกรณี ซึ่งได้แก่คำที่ไม่เหมาะสมที่จะปรากฏในสิ่งตีพิมพ์หรือใช้พูดในกลุ่มของคนหมู่มาก และพจนานุกรมจะไม่พิมพ์คำเหล่านี้ ในส่วนของคำรื่นหูที่ยังไม่ได้มีการศึกษา ได้แก่ คำรื่นหูที่มาจากคำต้องห้ามที่หลีกเลี่ยงใช้ในบางกรณี ซึ่งเป็นคำที่ห้ามใช้ในบางโอกาสและสถานการณ์เท่านั้น เช่น หลีกเลี่ยงไม่ใช้เพื่อความสุภาพหรือมารยาทของสังคม คำรื่นหูประเภทนี้มีใช้กันมากในภาษาไทยปัจจุบัน ผู้วิจัยเห็นว่าคำรื่นหูเหล่านี้น่าจะสะท้อนให้เห็นค่านิยมของคนไทย ค่านิยมเหล่านี้จะเป็นสิ่งที่ชี้ให้เห็นลักษณะนิสัยของคนไทย การศึกษาลักษณะของคำรื่นหูและความสัมพันธ์ระหว่างคำรื่นหูกับค่านิยม จะยืนยันความคิดเห็นที่ว่าถ้อยคำที่พูดออกไปนั้น มิใช่แต่จะทำหน้าที่ส่งเนื้อหาตามความหมายของคำเท่านั้น หากแต่ยังแสดงถึงอารมณ์ ทัศนคติและค่านิยมอีกด้วย ผู้วิจัยจึงมีความสนใจจะศึกษาเรื่องคำรื่นหูเพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจความสัมพันธ์ของคำรื่นหูกับค่านิยมของสังคมไทย
แนวคิด(concept) คำจำกัดความของคำรื่นหู, ที่มาของคำรื่นหู, การทำภาษาให้สุภาพและวิธีการสร้างคำรื่นหู, คำรื่นหูกับค่านิยมและโลกทัศน์ของคนไทย
วัตถุประสงค์(objective) 1. เพื่อศึกษารูปแบบและความหมายแฝงของคำรื่นหูที่มาจากคำต้องห้ามที่หลีกเลี่ยงใช้ในบางกรณี ที่มีใช้อยู่ในภาษาไทยปัจจุบัน
2. เพื่อศึกษาถึงค่านิยมที่สะท้อนจากคำรื่นหูประเภทนี้
สมมุติฐาน(assumption) คำรื่นหูที่มาจากคำต้องห้ามที่หลีกเลี่ยงใช้ในบางกรณี สะท้อนให้เห็นค่านิยมบางประการของสังคมไทย
แนวทางการปฏิบัติ(regulation) เชิงคุณภาพ
กลุ่มตัวอย่าง(sample) กลุ่มตัวอย่าง
1. บทสนทนาในชีวิตประจำวัน
2. สื่อมวลชนในช่วงปี พ.ศ. 2531-2534 ได้แก่ หนังสือพิมพ์รายวัน 4 ชื่อ ไทยรัฐ เดลินิวส์ สยามรัฐ และมติชน วารสาร 4 ชื่อ สตรีสาร สยามรัฐ สัปดาห์วิจารณ์ มติชนสุดสัปดาห์ และสกุลไทย รายการโทรทัศน์จากสถานีโทรทัศน์ ช่อง 3 ช่อง 5 ช่อง 7 และช่อง 11 และรายการต่างๆ จากสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย
3. หนังสือและเอกสาร
คำนิยาม(defination) 1. คำต้องห้าม หมายถึง คำที่สังคมกำหนดว่า ไม่ควรนำมากล่าวอย่างเปิดเผย เนื่องจากเป็นคำที่มีความหมายไปในทางที่ไม่ดี
2. คำรื่นหู หมายถึง คำที่มาใช้แทนคำต้องห้ามเพื่อให้ฟังดูสุภาพเหมาะสมที่จะใช้ในสถานการณ์ที่เป็นทางการหรือสุภาพชนทั่วๆ ไป
3. ค่านิยม หมายถึง เป็นความรู้สึกหรือความเชื่อที่เชื่อว่าวิธีปฏิบัติบางอย่างเป็นสิ่งที่ตนและสังคมเห็นว่าดี ควรกระทำมีคุณค่าจะยึดถือเป็นแนวทางปฏิบัติ และแนวการดำเนินชีวิตเป็นมาตรฐานการตัดสินความดีชั่ว ความผิดถูกของสังคม
4. อรรถลักษณ์ หมายถึง ความหมายย่อยของคำ ความหมายย่อยเหล่านี้มีทั้งเป็นความหมายหลัก และความหมายแฝง ความหมายย่อยทุกอันของความหมายเมื่อรวมกันเข้าจะเป็นความหมายของคำคำนั้น
เครื่องมือ(tool) บัตรคำ
การรวบรวมข้อมูล(gathering) 1. จดบันทึกคำที่อยู่ในขอบข่ายเป็นคำรื่นหูตามเกณฑ์ของสเปียร์ส
2. จัดหมวดหมู่ของคำรื่นหู
การวิเคราะห์(analysis) 1. วิเคราะห์ความหมายแฝงของคำรื่นหูที่รวบรวมไว้โดยใช้วิธีวิเคราะห์องค์ประกอบทางความหมายของคำ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ทางความหมายของคำ และพิจารณาอรรถลักษณ์ของคำรื่นหูประเภทนี้
2. วิเคราะห์ค่านิยมของสังคมที่สะท้อนจามคำรื่นหู
ข้อสรุป(summary) คำรื่นหูประเภทนี้มีรูปแบบการใช้คำที่อ้อมค้อม ทำให้จำนวนพยางค์มีมากกว่าคำเดิมกลวิธีในการสร้างคำรื่นหูมี 6 วิธี ได้แก่ การเลือกใช้คำที่มีความหมายเป็นกลาง หรือคำที่มีความหมายดี การเลือกใช้คำที่มีความหมายแฝงแสดงความสุภาพ การเลือกใช้คำที่มีความชัดเจนน้อยกว่าคำเดิม การเลือกใช้คำแสดงความหมายปฏิเสธร่วมกับที่มีความหมายตรงกันข้ามกับคำเดิม การเลือกคำที่มีความหมายแฝงไปในทางที่ให้ความสำคัญและยกย่อง และการใช้คำที่ไม่แสดงการกล่าวโทษ ในด้านความหมายแฝง พบว่า คำรื่นหูประเภทนี้มีอรรถลักษณ์เด่นที่แสดงความหมายแฝง อยู่ 7 ประการ คือ อรรถลักษณ์แสดงความสุภาพ อรรถลักษณ์แสดงความหมายดี อรรถลักษณ์แสดงความสำคัญ อรรถลักษณ์แสดงการยกย่อง อรรถลักษณ์ที่ระบุลักษณะงานหรือธุรกิจ อรรถลักษณ์ที่บอกสภาพหรือการกระทำของคน และอรรถลักษณ์แสดงความชัดเจน คำรื่นหูสะท้อนค่านิยม 3 ประการ คือ ความสุภาพ การให้ความสำคัญแก่บุคคล และการยกย่องบุคคล ค่านิยมทั้งสามประการนี้ สอดคล้องกับค่านิยมหลักของสังคมไทย ในเรื่องการเคารพผู้อาวุโส การนับถือบุคคล และความเสมอภาค
ข้อเสนอแนะ(suggestion) 1. การศึกษาคำรื่นหูในภาษาไทยด้วยวิธีการทางภาษาศาสตร์เชิงสังคม เพื่อดูว่าตัวแปรทางสังคมอื่นๆ เช่น เพศ อายุ การศึกษาอาชีพ สถานการณ์ มีผลต่อการใช้คำรื่นหูอย่างไรบ้าง
2. เนื่องจากคำรื่นหูเป็นคำที่วกวนอ้อมค้อมจึงควรมีการศึกษาเรื่องเกี่ยวกับความเข้าใจว่าผู้ฟังหรือผู้อ่านมีความเข้าใจความหมายของคำรื่นหูมากน้อยเพียงใด และมีปัจจัยใดบ้าง เช่น เพศ อายุ การศึกษา ฯลฯ ที่มีผลต่อความเข้าใจความหมายของคำรื่นหู
3. การศึกษาเรื่องค่านิยมของสังคมจากส่วนหนึ่งของภาษา เช่นคำรื่นหูนี้ยังไม่อาจสะท้อนภาพที่สมบูรณ์ได้ จึงสมควรมีการศึกษาค่านิยมของสังคม ตามแนวอรรถศาสตร์จากข้อมูลทางภาษาประเภทอื่นๆ เช่นคำพังเพย สุภาษิต สำนวน เป็นต้น
ปี 2536
Powered by Dataface
(c) 2005-2007 All rights reserved