ผลงานวิจัย

นางสาวกรีระภัส พลศรี - thaied

Current Record: นางสาวกรีระภัส พลศรี

นางสาวกรีระภัส พลศรี

1) นักเรียนชั้นอนุบาลที่ได้รับการฝึกหัดลีลามือ มีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลลาเส้นและตัวอักษรสูงกว่าก่อนได้รับการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

2) นักเรียนชั้นอนุบาลที่ได้รับการฝึกหัดลีลามือ มีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลลาเส้นและตัวอักษรสูงกว่ากลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Click to minimize this section Details

ลำดับที่ 455
ชื่อผลงานวิจัย ผลของการฝึกหัดลีลามือที่มีต่อความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลีลาเส้นและตัวอักษรของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2
หัวข้อ(Eng) The Effect of The Handwritting Practice Style on Using Fine Motor Ability and Eye-Hand Coordination, Ability in Writing Stroke and Alphabet of Kindergarten II Students
คำสำคัญ(keyword) การฝึกหัดลีลามือ กล้ามเนื้อเล็ก การเขียนลีลาเส้น ตัวอักษร อนุบาล ปี2542
ชื่อผู้วิจัย นางสาวกรีระภัส พลศรี
ชื่อผู้วิจัย(Eng) MissGreerapud Ponsri
ตำแหน่ง อาจารย์
การศึกษา ปริญญาโท สาขาจิตวิทยาการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
สถานที่ติดต่อ โรงเรียนบ้านหนองม่วง สปองวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร
ช่วงระยะเวลาที่ทำวิจัย(duration) ทำวิจัยเสร็จปี 2542
ประเภท วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
สถานที่จัดเก็บผลงาน ห้องสมุด คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น อ.เมือง จ.ขอนแก่น
ประวัติความเป็นมา(history) การฝึกหัดลีลามือ ซึ่งเป็นแบบฝึกหัดในการเขียนเส้นในลักษณะต่างๆ คือ เส้นตรง เส้นโค้ง เส้นคด เส้นนอน เส้นพื้นฐานทั้ง 13 เส้น ซึ่งเป็นเส้นพื้นฐานในการเขียนพยัญชนะไทย โดยให้เด็กลากเส้นตามรอยประ และการจัดกิจกรรมที่ส่งเสริมความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานระหว่างตากับมือ คือ การปั้นดินน้ำมัน การต่อภาพตัดต่อ การร้อยหลอดดูดและลูกปัด การร้อยเชือก การฉีก ปะ ติดกระดาษ โดยใช้กรรไกร และการใช้แบบฝึกหัดลีลามือเป็นวิธีการที่สามารถเตรียมให้เด็กเกิดความพร้อมในการเขียน และยังเป็นการส่งเสริมให้เกิดพัฒนาการด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือได้ อันเป็นพื้นฐานในการเขียนของเด็กระดับอนุบาล รวมถึงผู้วิจัยเป็นครูที่สอนในระดับอนุบาลด้วยจึงเห็นปัญหาที่เกิดขึ้นในการเริ่มต้นเขียนหนังสือของเด็ก และผู้วิจัยต้องการที่จะสร้างแบบฝึกหัดลีลามือที่จะให้เด็กฝึกหัดเขียนตั้งแต่เส้นพื้นฐานที่เริ่มเขียนตั้งแต่ง่ายไปหายาก ดังนั้นผู้วิจัยจึงสนใจที่จะศึกษาเรื่องดังกล่าว เพื่อจะได้มีต้นแบบในการฝึกกล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือและทักษะการเขียน
แนวคิด(concept) 1. มีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ


1.1 ความหมายของความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ

1.2 พัฒนาการด้านความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่าง ตากับมือมีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ

1.3 ความสำคัญของความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ

1.4 การส่งเสริมละการพัฒนาความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ

1.5 การวัดและประเมินความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ

2. ความสามารถด้านการเขียน

2.1 ความหมายของความสามารถด้านการเขียน

2.2 ความพร้อมและการเตรียมความพร้อมในการเขียน

2.3 หลักการและการสอนเขียน

3. องค์ประกอบในการฝึกเขียน

3.1 เส้รพื้นฐานที่ประกอบในการเขียนพยัญชนะไทย

3.2 การจัดองค์ประกอบในการเขียน

วัตถุประสงค์(objective)
1. เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลีลาเส้นและตัวอักษร ของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนบ้านวานรนิวาส สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาอำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร ที่ได้รับการฝึกหัดลีลามือทั้งก่อนฝึกและหลังการฝึก ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม
2. เพื่อเปรียบเทียบความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลีลาเส้นและตัวอักษร โดยการฝึกหัดลีลามือของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบ
สมมุติฐาน(assumption) 1) นักเรียนชั้นอนุบาลที่ได้รับการฝึกหัดลีลามือ มีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลลาเส้นและตัวอักษรสูงกว่าก่อนได้รับการฝึก

2) นักเรียนชั้นอนุบาลที่ได้รับการฝึกหัดลีลามือ มีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลลาเส้นและตัวอักษรสูงกว่ากลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึก
แนวทางการปฏิบัติ(regulation) วิจัยเชิงทดลอง
กลุ่มตัวอย่าง(sample) นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2542 โรงเรียนบ้านวานรนิวาส สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาอำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร จำนวน 4 ห้องเรียน
ตัวแปร(variable) ตัวแปรที่สนใจศึกษา ตัวแปรต้น คือ การฝึกหัดลีลามือโดยใช้แบบฝึกหัดเขียนลีลาเส้นและตัวอักษร และชุดปฏิบัติการด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ตัวแปรตาม ได้แก่ ความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ และความสามารถด้านการเขียนลีลาเส้นและตัวอักษร
คำนิยาม(defination)
1. การฝึกหัดลีลามือ หมายถึง การฝึกการใช้กล้ามเนื้อมือ นิ้วมือ ในการเขียนและทำกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงนระหว่างตากับมือ ซึ่งสามารถวัดได้จาดแบบวัดลีลามือและแบบฝึกหัดลีลาเมือง
2. ความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานง านระหว่างตากับมือ หมายถึง ระดับของความสามารถในการใช้มือและนิ้วมือในการทำกิจกรรมต่างๆโดยสัมพันธ์กับการใช้สายตาของด็กในแต่ละช่วงอายุ ได้อย่างถนัดและมีประสิทธิภาพ ซึ่งสามารถวัดได้จากแบบวัดลีลามือและแบบฝึกหัดลีลามือ
3. ความสามารถด้านการเขียนลีลาเส้นและตัวอักษร หมายถึง ความสามารถของนักเรียนในการเขียนเส้นลักษณะต่างๆ ทั้งเส้นตรง เส้นโค้ง เส้นคด เส้นตั้ง เส้นนอนตามแนวเส้นประ ได้ถูกต้องครบตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ สามารถวัดได้โดยแบบวัดลีลามือ
เครื่องมือ(tool) แบบวัดลีลามือ แผนการจัดประสบการณ์ แบบฝึกหัดลีลามือ
การรวบรวมข้อมูล(gathering) 1. ทดสอบก่อนทดลอง

2. ทำการสอนตามแผน
3. ทดสอบหลังทดลอง
การวิเคราะห์(analysis) สถิติที่ใช้ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการวัด และการทดสอบค่าที
ข้อสรุป(summary) 1) นักเรียนชั้นอนุบาลที่ได้รับการฝึกหัดลีลามือ มีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลลาเส้นและตัวอักษรสูงกว่าก่อนได้รับการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

2) นักเรียนชั้นอนุบาลที่ได้รับการฝึกหัดลีลามือ มีความสามารถด้านการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถด้านการเขียนลลาเส้นและตัวอักษรสูงกว่ากลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ข้อเสนอแนะ(suggestion) ข้อเสนอแนะในการนำผลการวิจัยไปใช้

1. ควรทดสอบความพร้อมและวุฒิภาวะของเด็กก่อนการใช้แบบฝึก
2. ควรฝึกความพร้อมก่อนการเขียน
3. ครูควรเน้นจุดเด่นของพยัญชนะแต่ละตัวให้เด็กจดจำได้
4. ควรฝึกพยัญชนะจากตัวที่เขียนง่ายไปหายาก
5. ควรจัดกิจกรรมที่สนุกสนาน เพื่อให้เด็กเกิดทัศนคตที่ดีต่อการฝึกเขียน
ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไป

1. ควรศึกษาความสามารถในการใช้กล้ามเนื้อเล็กและการประสานงานระหว่างตากับมือ ความสามารถในการเขียนลีลาเส้นและตัวอักษร ควรใช้เวลาทดลองอย่างน้อยตลอดปีการศึกษา
2. ควรได้มีการศึกษาผลการฝึกหัดลีลามือกับกลุ่มตัวอย่างกลุ่มอื่น เช่นนักเรียนอนุบาลในเขตต่าง
ปี 2542
Powered by Dataface
(c) 2005-2007 All rights reserved